Kawy i herbaty

Herbata to znany od tysiącleci napar z liści i pąków, które są poddawane odpowiedniej obróbce, aby z gotowego produktu w trakcie przyrządzania wydobyć wszystkie walory smakowe i zapachowe. W języku polskim nazwa tego napoju wywodzi się z połączenia słów herba oznaczającego zioło oraz thea będącego łacińskim odpowiednikiem chińskiej nazwy tej rośliny. W zależności od sposobu odczytywania chińskiego znaku oznaczającego herbatę przyjęły się dwie formy: tê – stosowana powszechnie na zachodzie Europy oraz chá – popularna w krajach Wschodu, takich jak Turcja, Indie, Iran czy Rosja. Herbatą określa się także napary powstałe na bazie różnego rodzaju ziół lub suszu owocowego, dlatego można się spotkać z takimi określeniami, jak herbata miętowa, rumiankowa, malinowa lub popularna Yerba Mate wytwarzana z ostrokrzewu paragwajskiego czy pochodząca z Afryki Rooibos. Ze względu na sposób wytwarzania możemy ją podzielić na kilka rodzajów: czarną, zieloną, białą, żółtą, pu-erh oraz ulung. Dostępne są także herbaty aromatyzowane, do których po procesie przygotowania liści dodaje się płatki kwiatów lub olejki zapachowe.

Wyświetlanie wszystkich wyników: 8

Tureckie herbaty, czyli sposób na udany dzień

Tureckie herbaty określane jako çay to najpopularniejszy napój w Turcji. Serwowana jest od wczesnych godzin rannych, aż do późnego wieczora w każdym możliwym miejscu, w sklepach, biurach czy miejscach publicznych i przy wielu różnych okazjach. Jest symbolem gościnności, dlatego będąc z wizytą u lokalnych mieszkańców, zostaniemy przywitani świeżo zaparzoną herbatą. Oprócz herbaciarni, w których można dostać różne odmiany i rodzaje, dostępna jest ona w formie bezpłatnego dodatku np. jako upominek dla gości hotelowych. Zgodnie z tradycją tureckie herbaty przygotowuje się w specjalnym czajniku, a sam proces parzenia jest długotrwały i zajmuje kilkadziesiąt minut, co pozwala wydobyć z liści intensywne smaki i aromaty. Napój podawany jest w przezroczystych szklankach kształtem przypominającym tulipana będącego symbolem Turcji. Dzięki temu można dostrzec piękną, bursztynową barwę tego naparu. Można spożywać go w trzech wariantach: na słodko, dodając dwie kostki cukru, pół słodką z jedną kostką lub gorzką.